Veel mensen leerden Madelief kennen via het programma Over Mijn Lijk, waarin jongeren worden gevolgd die ernstig ziek zijn. De 25-jarige Madelief uit Sint-Pancras maakte indruk met haar openheid, humor en positieve houding.
Voordat ze ziek werd, genoot ze volop van het leven. Ze woonde in Amsterdam, werkte als teamleider bij een callcenter en was graag op een terras, festival of feestje te vinden. Haar leven leek zorgeloos.
In 2022 slecht nieuws
Madelief ontdekte een opvallende bult in haar buik. Eerst maakte ze er samen met vriendinnen nog grapjes over en werd zelfs gedacht aan een zwangerschap. Toch besloot ze naar de huisarts te gaan.
Na verschillende onderzoeken volgde verschrikkelijk nieuws. Madelief bleek een zeldzame vorm van leverkanker te hebben.
Een ziekte waarvoor geen genezing mogelijk was. In het bijzijn van haar ouders en zus Rosalie kreeg ze te horen dat ze uiteindelijk aan de ziekte zou overlijden.
Op 25 september 2025 verloor Madelief haar strijd. Ze werd slechts 26 jaar oud. In die zware periode stond haar zus Rosalie altijd aan haar zijde.
De twee hadden een bijzondere band. Ze deelden lief en leed, konden samen lachen en steunden elkaar door de moeilijkste momenten heen.
Blog
Ruim negen maanden na het overlijden van haar zus schrijft Rosalie op de website van BNNVARA openhartig over haar verdriet. Ze vertelt dat ze Madelief nog steeds berichten stuurt.
“Dat doe ik eigenlijk al vanaf het moment dat ze overleed. Ik vertel haar hoe mijn dag is geweest, waar ik tegenaan loop, wat er gebeurt in mijn leven en welke dingen mij bezighouden. Het verschil is alleen dat er nooit meer een reactie komt. Het blijft altijd bij één vinkje.”
Toch voelt dat voor Rosalie nog steeds goed. “Toch weerhoudt mij dat er niet van om haar op de hoogte te houden van alles wat er gebeurt. Ik heb nog steeds het gevoel dat ze bij mij is en dat zij erbij hoort. Alsof ze nog steeds onderdeel is, misschien niet fysiek, van mijn leven en daarom ook mag weten wat er allemaal speelt.”
Het telefoonnummer van Madelief hebben ze bewust behouden. Rosalie kan zich niet voorstellen dat iemand anders dat nummer ooit zou gebruiken. “Dat gesprek is van ons. Het is een plek waar ik nog steeds bij haar terechtkan.”
Ondanks dat Madelief al maanden geleden overleed, voelt het soms nog steeds onwerkelijk. “Toch voelt het soms nog steeds alsof ze op een verre reis is. Alsof ze elk moment weer iets terug zou kunnen sturen of binnen kan komen wandelen.”
Beste vriendin
Het gemis is groot. Rosalie omschrijft haar zus niet alleen als familie, maar ook als haar beste vriendin.
“Mijn zusje was degene bij wie ik altijd mezelf kon zijn. Ik hoefde me nooit anders voor te doen dan ik was. We konden overal over praten, samen lachen, samen huilen en elkaar altijd begrijpen. Dat mis ik iedere dag.”
Ook nu zoekt Rosalie nog naar manieren om haar zus dichtbij te houden. Iedere ochtend en avond staat ze stil bij het gedenkplekje in huis, waar een foto en de urn van Madelief staan. “Slaaplekker Madelief”, zegt ze elke avond voordat ze naar bed gaat.
In haar blog beschrijft Rosalie hoe verdriet en liefde nog altijd hand in hand gaan. Door haar zus berichtjes te blijven sturen en dagelijks stil te staan bij haar herinneringen, houdt ze Madelief dicht bij zich.
Tevreden over het artikel? Maak kennis met de auteur.
Hoi. Ik ben Mischa Petersen, altijd nieuwsgierig en vol vragen. Als onderzoeksjournalist duik ik diep in elk verhaal, op zoek naar de naakte waarheid. Dit artikel? Een klein stukje van mijn wereld, recht uit het hart.
