Het overlijden van Marit uit Over Mijn Lijk heeft ontzettend veel kijkers diep geraakt. Ze wist een plekje te veroveren in het hart van presentator Tim Hofman. Op Instagram blikt hij terug op hun laatste ontmoeting. Een bericht dat bij veel kijkers binnenkomt.
Tim vertelt in zijn bericht dat hij op een zondagavond een berichtje van Marit kreeg met de vraag of hij wilde langskomen. “Hey Tim, kan je morgen langskomen?”
Gedurende haar ziekte volgde hij Marit van dichtbij en daardoor voelde hij ook direct aan wat de reden was van haar uitnodiging.
“Ik vraag of het is om afscheid te nemen.” Het antwoord van Marit op zijn vraag, was kort maar duidelijk. “Ja.”
Marit zou de volgende dag starten met morfine tegen de pijn en wilde graag afscheid nemen zolang ze nog helemaal zichzelf was.
Afscheid
Een dag later zat Tim aan het sterfbed van Marit. “Tijd om gedag te zeggen. Ik vind het een moeilijk afscheid, volgens mij was dat ook te zien in de laatste aflevering van Over Mijn Lijk.”
Toch bleef één ding hem bij. “Marit’s lichaam was op, maar haar geest regelde alsnog een glimlach op haar gezicht. Een glimlach die ik eigenlijk de de gehele periode dat ik haar volgde had gezien.”
Altijd die glimlach
Tijdens de periode waarin Tim haar volgde, zag hij die glimlach steeds terug. “Ik zag ‘m toen ze met verve uit een vliegtuig sprong, alsof het niets was. Toen ze trouwde met die fantastische vent van haar, Mackenzie. Als ze sprak over de liefde voor haar naasten.”
Zelfs vlak voor haar overlijden was daar die mooie glimlach. “Twee dagen voor ons afscheid nog, toen ze per se wilde dat we een gehaktbrood voor haar maakten, die we ‘vleescake’ noemden.”
Tatoeage
Tim zal ook nooit het moment vergeten dat hij met Marit aan de keukentafel zat. Marit vroeg hem of zij hem mocht tatoeëren.
“Dat mocht, uiteraard! Iedereen uit Over Mijn Lijk die overlijdt krijgt een plekje op een van mijn armen, hoe mooi als iemand die plek zélf vult. Dus dat deed ze.”
Marit plaatste een katje op de arm van Tim. Tijdens dat moment stelde Tim haar een vraag. “Hoe wil je herinnerd worden?”
Marit hoefde niet lang na te denken. “Positief, antwoordde ze. En: als iemand die meer was dan haar ziekte.”
Veel te jong
Voor Tim staat vast dat Marit veel meer was dan de ziekte waarmee zij moest leven. Hij omschrijft haar als iemand die bleef lachen, zelfs op de moeilijkste momenten. “En terecht. Marit werd 24 jaar oud. Dat is te jong. Veel te jong.”
Tim sluit zijn bericht af met de woorden: “De herinnering aan die vrouw wiens optimisme niet weg te nemen viel, zelfs niet door de dood. Een vrouw die bleef glimlachen als de omstandigheden tranen van haar vroegen. Een vrouw met wie je kon lachen, tot aan het einde aan toe. We kunnen er allemaal iets van leren. Dag Marit, we zullen je onthouden!”
Tevreden over het artikel? Maak kennis met de auteur.
Hoi. Ik ben Mischa Petersen, altijd nieuwsgierig en vol vragen. Als onderzoeksjournalist duik ik diep in elk verhaal, op zoek naar de naakte waarheid. Dit artikel? Een klein stukje van mijn wereld, recht uit het hart.
