Een maand geleden moest de 19-jarige Jade Kops afscheid nemen van het leven. Ze overleed aan een zeldzame vorm van kanker. Voor haar familie en vrienden is het gemis nog elke dag groot. Op Instagram deelt zus Amber een persoonlijk bericht.
“Het is vandaag de 24ste van mei. Precies een maand na het verliezen van jou.” schrijft Amber. Bij haar bericht deelt ze beelden van het graf van Jade.
Ook plaatst ze een foto van hen samen in het ziekenhuis. Jade ligt in bed, maar ondanks alles straalt de band tussen de twee zussen er nog steeds van af.
Herinneringen
Amber vertelt dat ze de afgelopen weken vaak terugdenkt aan alles wat ze samen hebben meegemaakt in het leven.
De mooie herinneringen, maar ook de moeilijke dagen. Dagen vol onzekerheid, verdriet en angst. Toch bleef jade volgens haar altijd denken aan de mensen om haar heen.
“Vaak denk ik terug aan alles wat we samen hebben meegemaakt”, schrijft Amber. “Ik denk terug aan de mooie, maar ook moeilijke momenten dat jij mij troostte, terwijl jij alles moest dragen.”
Dat maakt veel indruk. Zeker omdat Jade zelf zo ziek was. Toch probeerde ze haar zus gerust te stellen op momenten dat Amber het zwaar had.
Bang voor het afscheid
Amber vertelt openhartig over een moment dat ze nooit meer zal vergeten. Ze was bang voor het afscheid dat eraan zat te komen.
De angst om haar zus kwijt te raken, was ontzettend groot. Jade voelt dat meteen aan. Volgens Aber keek ze dwars door haar heen.
“Je vroeg me om op de rand van je bed te komen zitten en je vertelde me dat ik me geen zorgen hoefde te maken. ‘Schat, ik snap je angst, maar we gaan het samen doen. Samen tegen de wereld, toch?’ zei je.”
Deze woorden zijn Amer duidelijk bijgebleven. Het laat volgens haar precies zie wie Jade was. Lief, sterk en altijd bezig met anderen. Zelfs in haar laatste dagen.
Amber beschrijft daarna een klein, maar heel bijzonder moment tussen hen samen. Een herinnering die nu nog waardevoller voelt.
“We pakten elkaar even stevig vast. Ik legde mijn hoofd op jouw borst en voelde jouw hartje kloppen, wat helaas een paar dagen daarna niet meer zo was.”
Troosten
Toch probeert Amber ook kracht te halen uit alles wat Jade haar heeft meegeven. Ze schrijft dat Jade haar angst en verdriet zag, maar toch degene was die bleef troosten.
“Je zag mijn angst en verdriet, maar toch kreeg je het weer voor elkaar om mij te troosten. wat was je bijzonder, wat ben je bijzonder.”
Aan het einde van haar bericht laat Amber weten hoe groot het gemis nog altijd is. Maar ook dat ze haar zus voor altijd met zich meedraagt.
“Ik mis je ontzettend. Mijn leven voelt niet meer compleet, maar met jou in mijn hart zal ik verder gaan. Samen tegen de wereld, voor altijd.”
Tevreden over het artikel? Maak kennis met de auteur.
Hoi. Ik ben Mischa P., altijd nieuwsgierig en vol vragen. Als onderzoeksjournalist duik ik diep in elk verhaal, op zoek naar de naakte waarheid. Dit artikel? Een klein stukje van mijn wereld, recht uit het hart.
