Miljuschka Witzenhausen heeft op Instagram openhartig verteld over haar leven met permanente beveiliging. De presentatrice laat weten dat ze na al die jaren nog altijd moeite heeft met de beperkingen die daarbij horen.
Volgens Miljuschka denken veel mensen dat de beveiliging te maken heeft met haar bekendheid. Maar dat is volgens haar niet het geval.
‘Heel pijnlijk’
In haar Instagram Stories vertelt ze dat ze het toch wel behoorlijk lastig vindt hoe mensen naar haar kijken.
“Geen spontaniteit in het leven eist z’n tol op vele vlakken. Ten eerste leggen mensen vaak de link niet tussen mij en mijn moeder, dus denken ze dat ik heel belangrijk doe en rondloop met beveiliging vanwege mijn bekendheid.”
Daar voegt ze aan toe: “Alleen staan die twee dingen totaal los van elkaar. Ik ben niet snel gevoelig over wat mensen van me denken. Maar deze vind ik wel lastig en heel pijnlijk.”

Spontaniteit mist
Miljuschka vertelt dat ze vooral de kleine, alledaagse dingen mist. Even snel ergens naartoe gaan is voor haar niet vanzelfsprekend.
“Ik kan nooit spontaan ergens heen. Ik mis simpele dingen zoals even snel melk halen in de supermarkt.”
Ook haar sociale leven is volgens haar veranderd. “Voor vrienden om je heen is het moeilijk. Alles is altijd gepland. Vaak moeten ze naar mij toe komen. De balans is automatisch verstoord. Ik ben heel wat mensen kwijtgeraakt inmiddels.”
Beveiliging
Miljuschka wordt al jaren beveiligd vanwege de situatie rond haar moeder, Astrid Holleeder. Zij getuigde tegen haar broer Willem Holleeder, die later werd veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf.
Ondanks alles probeert Miljuschka positief te blijven. Met een vleugje humor sluit ze haar verhaal af. “Maar het is wat het is. We zien het maar als meer een jarenlange mindfulnesstraining.”


Tevreden over het artikel? Maak kennis met de auteur.
Hoi. Ik ben Mischa Petersen, altijd nieuwsgierig en vol vragen. Als onderzoeksjournalist duik ik diep in elk verhaal, op zoek naar de naakte waarheid. Dit artikel? Een klein stukje van mijn wereld, recht uit het hart.




