Enkele maanden voor zijn overlijden was Ben Saunders opvallend openhartig over hoe hij naar Nederland en het Nederlandse systeem keek.
Op 1 mei 2026 was Ben te gast in de podcast van Erwin Taams. In het lange gesprek kwam van alles voorbij. Zijn muziek, platenlabels en Satudarah werden besproken, maar Ben sprak ook uitgebreid over Nederland.
En juist daar bleek hij behoorlijk uitgesproken over te zijn. Ben voelde zich wel thuis in Nederland, maar had tegelijkertijd grote moeite met de manier waarop bepaalde zaken volgens hem geregeld worden.
‘Het systeem’
Al vroeg in het gesprek legt Erwin Taams hem voor dat Ben met één been binnen en één been buiten het systeem lijkt te staan.
„Je staat voor mijn gevoel een beetje met met één been in het systeem en één been buiten het systeem.”
Ben maakt vervolgens duidelijk dat hij daar zelf nog veel verder in gaat. „En liefst zou ik zeggen dat ik meer met mijn pink in het systeem zit, want [ __ ] this system bro.”
Daarmee is de toon gezet. Verderop in de podcast komt het onderwerp opnieuw uitgebreid ter sprake.
Voelt Ben zich thuis in Nederland?
Ben krijgt de vraag of hij zich eigenlijk wel thuis voelt in Nederland. Daar hoeft hij niet lang over na te denken.
Hij voelt zich er wel degelijk thuis. Dat merkte hij vooral wanneer hij op vakantie was en weer naar huis verlangde.
Toch betekent dat volgens Ben niet dat hij het eens is met de manier waarop alles in Nederland gaat.
„Eh ja, ik voel me wel thuis. Dat heb ik laatst gemerkt. Als ik op vakantie ben, wil ik naar huis. Ik voel me wel thuis in Nederland, maar ik ben het sowieso niet met alles eens.”
Ook de Nederlandse politiek komt vervolgens ter sprake. Ben vertelt dat hij weinig vertrouwen heeft in hoe het politieke systeem werkt.
„Dan kiest iedereen eh op iemand massaal.” Daarna vervolgt hij: „En dan wordt er gewoon niet met die iemand gewerkt. Dan willen mensen niet met hem meewerken. Nu is weer iemand anders aan de macht. Ik geloof daar gewoon niet niet zoveel in.”
‘Alleen maar controle’
Het gesprek krijgt daarna een andere richting. Ben vertelt dat hij vooral moeite heeft met wat hij ziet als steeds meer controle.
„Nederland wil alleen maar controle en meer controle over de mensen.” Erwin vraagt hem vervolgens waar hij zich dan precies zorgen over maakt.
Ben noemt onder meer het verzamelen van persoonsgegevens en het steeds vaker digitaal betalen.
„Nee, gewoon ja, gewoon dat ze je gegevens willen en dat ze alles het liefst gepint hebben. En eh ik trap daar gewoon tegenaan. Ik vind het irritant. Ik vind het irritant als mensen de hele tijd weten waar ik ben.”
Die houding trok Ben naar eigen zeggen ook door in zijn eigen tattooshop. Hij had liever dat klanten zo min mogelijk met de pin betaalden.
Voor Ben ging het vooral om het gevoel dat steeds meer handelingen digitaal worden vastgelegd.
Legitimatie bij tankstation
Tijdens de podcast vertelt Ben ook over iets wat hem kort daarvoor bij een tankstation was overkomen.
Hij wilde sigaretten kopen en moest zich legitimeren. Dat viel bij hem niet goed. „Doe normaal joh”
Daarbij sprak hij zijn zorgen uit over een toekomst waarin identificatie steeds verder wordt gedigitaliseerd. „straks gaan ze je scannen met een of andere die ID, weet je.”
Erwin vraagt hem vervolgens of hij de ontwikkelingen rond digitale identiteit en digitaal geld volgt.
Ben zegt dat hij zich er niet uitgebreid in verdiept, maar dat het onderwerp hem duidelijk tegenstaat.
„Ik volg het niet, maar ik vind het vreselijk. Ik wil er niet aan beginnen. Ik wil er liever niet. Nee.”
Liever echt geld
Ook over digitaal geld had Ben een duidelijke mening.
Hij vertrouwt liever op geld dat hij daadwerkelijk in handen kan krijgen. „Nee, het ding is ook met de digitale geld als er wat is pak ze het zo weer van je af. Ja.”
Ben vreesde daarnaast dat digitale betalingen het volgens hem makkelijker maken om vast te leggen waar iemand is geweest en wat iemand heeft gekocht.
„Dan weten ze ook gelijk wie je bent. Er worden foto’s gemaakt. Je wordt geregistreerd en kijk eh oké hij is hier geweest. Dat heb je gekocht dat. Nee man, ik doe daar niet aan mee.”
Wanneer Erwin vraagt of hij daarmee digitale identiteit bedoelt, is Ben opnieuw duidelijk. „Dat vind ik ook vreselijk. Ja man, laat laat mensen gewoon man als ze sigaretten wil kopen, laat ze sigaretten kopen man.”
Opvallend openhartig gesprek
De podcast laat een kant van Ben zien die verder gaat dan zijn muziek en zijn bekendheid door The Voice of Holland.
Hij voelde zich thuis in Nederland, maar verzette zich naar eigen zeggen sterk tegen ontwikkelingen waarvan hij vond dat ze zijn vrijheid en privacy beperkten.
Dat was voor hem geen onderwerp waar hij voorzichtig omheen draaide. Hij wilde zo min mogelijk afhankelijk zijn van systemen waar hij zelf weinig vertrouwen in had.
Tevreden over het artikel? Maak kennis met de auteur.
Hoi. Ik ben Mischa Petersen, altijd nieuwsgierig en vol vragen. Als onderzoeksjournalist duik ik diep in elk verhaal, op zoek naar de naakte waarheid. Dit artikel? Een klein stukje van mijn wereld, recht uit het hart.
